Een succesvolle ketenprestatie!

In het weekend van 10 en 11 januari 2009 is de laatste hand gelegd aan een bijzondere ketenprestatie. Alle ABN AMRO hypotheken zijn overgegaan naar één gezamenlijk systeem voor de hele hypotheekketen. De betrokken partijen, waaronder ABN AMRO Bank, de ABN AMRO Hypotheken Groep en Stater bereikten dit resultaat in nauwe samenwerking. Dit is een unieke prestatie: niet eerder werd in hypothekenland een programma met een dergelijk volume neergezet. Door het vervullen van diverse rollen in het programma, waaronder die van programmamanager, heeft Andarr een bijdrage aan deze bijzondere ketenprestatie geleverd.

Het doel van de ketenbenadering door middel van een gezamenlijk hypotheeksysteem, is dat de ketenpartijen een veel hoger serviceniveau kunnen bieden tegen optimale kosten. Binnen het programma zijn de basisvoorwaarden voor het werken met dit gezamenlijk hypotheeksysteem ingericht, zoals de operationele processen, het noodzakelijke maatwerk en de technische conversie. 

Het begeleiden van grote ketenprojecten sluit aan bij de strategische positie van Andarr. In de rol van ketenregisseur zijn we er in geslaagd op verschillende niveaus te acteren, waarbij we tijdens dit programma voornamelijk op managementniveau hebben geacteerd. Er is hard gewerkt om de overgang naar een hypotheeksysteem en de bijbehorende processen tot een succes te maken. We zijn trots op wat we met alle partijen samen bereikt hebben. Met veel plezier hebben we wederom recht kunnen doen aan onze slogan ‘WE MAKE IT FIT’.

Security wordt nou niet als iets heel nuttigs door veel organisaties beschouwd. Het kost geld, het houdt mensen van hun werk en wat krijg je er voor terug? Natuurlijk kun je in een risicoanalyse aantonen wat de gevolgen kunnen zijn voor een organisatie als een bepaalde maatregel niet wordt genomen. Maar je krijgt natuurlijk meer vrienden als kunt laten zien als het ook nog geld gaat opleveren en het liefst nog op korte termijn.

Tja, en toen bleef het erg stil. Want wat kan security nou opleveren? Hoeveel efficiënter gaat een afdeling werken na een securitytraining of installatie van een intrussion detection-systeem? Welke besparingen realiseer ik nu door het voeren van een clean desk-beleid? Op het eerste gezicht kost security alleen geld en levert het niets op.

Nu kun je aanvoeren dat security er niet is om geld te verdienen maar om de betrouwbaarheid van de informatievoorziening te garanderen, of een vergelijkbare volzin. Dat is natuurlijk waar, maar de meeste bedrijven worden voornamelijk gedreven door de P van ‘profit’, waarbij het geld liever in het laatje dan uit het laatje vloeit. Zeker in deze tijd van economisch zwaar weer, wordt de hand op knip gehouden.

Welke mogelijkheden zijn er om security economisch aantrekkelijker te maken voor bedrijven?

Je zou op zoek kunnen gaan naar organisaties die mede door security geld hebben kunnen besparen of meer winst kunnen maken. Het liefst een organisatie die iets vergelijkbaars wat jij doet, waardoor je kunt benchmarken. Dat wordt wel bemoeilijkt als er een stevige concurrentie bestaat, waarbij je natuurlijk de concurrentie liever niet van een voordeeltje voorziet. 

Ook zou je kunnen proberen security meer vanuit procesoptimalisatie te benaderen. Een proces zou bijvoorbeeld veel beter kunnen presenteren als men een betere controle uitvoerde, waardoor er sneller opgespoord en verholpen kan worden. Je kunt ook zoeken naar prestatieverbetering van ict-systemen, door bijvoorbeeld oneigenlijk gebruik van resources op te sporen die vertragingen veroorzaken.

Een derde mogelijkheid is te kijken waar security juist de gebruikersvriendelijkheid kan verhogen (en daardoor de beheerskosten verlagen). Dat lijkt paradoxaal, aangezien security vaak juist gebruikervriendelijkheid lijkt te verkleinen. Moderne oplossingen zoals smartcards, identity management, single sign on en wachtwoord self-service, kunnen het gebruikersgemak vergroten en de beheersinspanningen verlagen. Uiteraard vergt dit ook de nodige investeringen, maar je kunt er in ieder geval een business case van maken.

Het is naar mijn mening belangrijk voor securityprofessionals in deze moeilijke economische tijd ook op zoek te gaan naar de (financiële) meerwaarde die security kan opleveren. Ik maak de vergelijking maar met de bassist in de band; die is alleen zichtbaar als het fout gaat. Maar een goede bassist kan ook de band op een hoger niveau brengen.

Dit jaar is uitgeroepen tot het jaar van Charles Darwin omdat het precies 150 jaar geleden is dat zijn evolutietheorie “The origin of species” in 1859 werd gepubliceerd. Het lijkt mij een goed moment om eens stil te staan bij de evolutie van de computer en de gevolgen daarvan.

De evolutie van de computer begint waarschijnlijk bij de uitvinding de telraam (Abacus) en verloopt geleidelijk tot aan de introductie van de ENIAC in 1946. Deze kollos bestond uit 19.000 radiobuizen, woog 30 ton en was niet veel krachtiger dan een moderne rekenmachine. De evolutie van de computer veranderde echter in een revolutie na de uitvinding van de transistor in 1947. Dankzij de transistor konden de kwetsbare en grote radiobuizen vervangen worden kleinere transistors, waardoor de computer een stuk kleiner werd. De transistor ging al snel over in de microchip, wat het mogelijk maakte om computers nog kleiner, sneller en goedkoper te maken. De commerciële doorbraak van het internet rond 1990, zorgde voor nieuwe communicatie mogelijkheden, waardoor de wereld kleiner en transparanter werd. Het digitale tijdperk was aangetreden.

Na enkele decennia sinds de ontwikkeling van de microchip en de doorbraak van het internet zijn computer systemen niet meer weg te denken uit onze westerse maatschappij. De ontwikkeling van de computer heeft de mens veel goeds gebracht. Zonder de computer waren we nooit geland op de maan en zouden vele medische doorbraken niet mogelijk zijn geweest. Echter, er zijn ook keerzijden aan de medaille. Wij worden steeds afhankelijker van computer technologie en ons vertrouwen in hierin schijnt grenzeloos te zijn. Systemen worden daarbij steeds complexer en meer geïntegreerd, waardoor fouten in één onderdeel grote gevolgen kunnen hebben voor de gehele keten. Ook zien we door de complexiteit de bomen door het bos niet meer, waardoor het steeds moeilijker wordt systemen te versimpelen of te vervangen (denk maar aan legacy systemen).

De vraag die gesteld moet worden is hoe onze westerse maatschappij kan functioneren zonder computer technologie. Misschien moeten we toch maar voor de zekerheid een post-duif gaan aanschaffen.

Andarr en haar bijzondere introductiebeleid

Corina Franken in een interview met Toine Al

In november 2008 verscheen De Introductiegids van Toine Al met daarin 49 tips voor het inwerken van nieuwe medewerkers. In deze gids zijn veertien best practices van bedrijven met een bijzonder introductiebeleid opgenomen. Andarr is een van die bedrijven met zo’n bijzonder introductiebeleid. Aandacht voor een goed introductieprogramma vanaf de eerste dag waardoor de nieuwe medewerker zich snel thuis voelt. “De eerste dag omringen we de nieuwe medewerker dan ook zo veel mogelijk met persoonlijke aandacht” aldus Corina Franken (HR-consultant).

Frans Loth MBA, Sr. Consultant & Lead Architect,

In de Wereld van de Digitale Architectuur (vrij naar Daan Rijsenbrij) vinden onstuimige ontwikkelingen plaats. Er is een nieuwe versie van DYA uitgebracht, zelfs met een infrastructuur uitbreiding nu, Archimate wordt wellicht tot een wereldwijde standaard verheven, SOA:  hype of realiteit is nog steeds een discussie, tooling in allerlei soorten en maten is beschikbaar, certificering van architecten: zin of onzin? Google ICT Architectuur en je krijgt 60 pagina’s. In het Nederlands wel te verstaan. De ontwikkelingen gaan snel, het is soms moeilijk bij te benen. Of op waarde te schatten.

Al die onstuimige ontwikkelingen, en de diversiteit die hieruit resulteert, maken duidelijk dat het vakgebied van Architectuur in de Digitale Wereld nog steeds bezig is naar volwassenheid te groeien. Gelukkig begint zich een trend af te tekenen dat naast de “instrumentatie” ook naar andere factoren gekeken wordt. En dat is broodnodig: er moet balans komen in het vakgebied om houvast te geven aan de “rolvervullers”, de Architecten in de Digitale Wereld.  Houvast! Waar bestaat deze houvast eigenlijk uit? En zou je dat kunnen beschouwen als de architectuur van architectuur, ons vakgebied?

Toen in de jaren 90 van de vorige eeuw de eerste ICT Architecten, Informatie Architecten en Enterprise Architecten hun intrede deden in de digitale wereld waren we vooral bezig met de beschrijving. Hoe zorgen we er voor dat wat we willen bereiken op een fatsoenlijke manier vastgelegd is en dat de rationale helder is. In deze periode dachten sommige lieden dat je met architectuur bezig was als je voorschreef dat “de standaard toegelaten databases Microsoft SQLserver en Oracle” zijn. Gelukkig waren er genoeg anderen die een bredere kijk hadden. Cap Gemini introduceerde IAF, Integrated Architecture Framework, Novius kwam met haar bijdrage t.a.v. opzetten van informatiearchitectuur, en door dit soort ontwikkelingen werd helder dat ICT Architectuur beschrijvingen veel meer waren dan de ICT Standaard en een tekeningetje van een netwerk en een stel servers. Modellen en architectuurmethoden deden hun intrede, al of niet ondersteund door tooling. En in een werkveld dat nog niet uitgekristalliseerd was ontstonden allerlei “cross-overs”. Sommige tooling of software pakketten positioneerden zichzelf als Architectuur aanpak. Waar dat dus hoogstens dus een hulpmiddel en op zijn best een bepaalde implementatieaanpak van een architectuurstijl (client-server / 3-tier / Component Based / SOA, …)  betrof. Hoe dan ook, de MODEL aanpak werd grootschalig omarmd, sterker nog, er is een stroming naar genoemd: Model Driven Architecture.

Een foute ontwikkeling? Nee beslist niet. In de complexe wereld waarin wij leven, leveren modellen een hoge toegevoegde waarde om diezelfde complexe wereld in beeld te brengen. Modellen belichten een beperkt aantal samenhangende aspecten en zorgen ervoor dat er een notie ontstaat hoe de complexe wereld werkt. Prima dus en absoluut van belang om ICT oplossingen te realiseren. Maar maak vervolgens niet de fout te denken dat het gerealiseerde systeem een architectuur is of heeft. Dat is zoiets als het statement “het staat in de computer, dus het is waar”. Architectuurmodellen zijn modellen en geen werkelijkheid. En dat is dan ook de reden dat gerealiseerde systemen PER DEFINITIE afwijken van de verwachtingen die geschapen zijn middels diezelfde architectuurmodellen. De werkelijke wereld zit gewoon veel complexer in elkaar!

Lees dit artikel verder in deze PDF: LAC2008_Architecture_paper.pdf

“Het is eigenlijk verbazingwekkend hoe weinig organisaties zich bewust zijn van de kracht van hun informele netwerk, juist terwijl medewerkers daar dagelijks veelvuldig gebruik van maken. Het informele netwerk wordt officieel nauwelijks genoemd als asset van een organisatie en dat is achterhaald. Sterker: het is misschien wel het belangrijkste strategische goed, want juist in dit netwerk wordt kennis ontwikkeld en uitgewisseld en daarmee valt of staat tegenwoordig prestatie. Iedere kennisintensieve organisatie zou het belang van haar informele netwerk moeten heroverwegen en organisatieontwikkeling op basis van dat netwerk hoog op de agenda moeten zetten”. Aan het woord is Jurriaan van Reijsen…

“Ik doel niet zo zeer op het participeren in online sociale netwerken of het bijhouden van een corporate weblog, maar juist op het interne informele organisatienetwerk, daar waar mensen met elkaar samenwerken. In tegenstelling tot het formele netwerk, wordt daar nauwelijks aandacht aan besteed. En dat is onterecht, want het blijkt de bron te zijn van prestatie, maar ook van zaken als onderscheidend vermogen, innovatie en duurzaamheid. Daarmee lijkt het informele netwerk bij uitstek ook de bron voor organisatieontwikkeling.”

Formeel vs Informeel
Al jarenlang ligt de focus van organisatieontwikkeling op het formele netwerk. Dat is de organisatie, zoals we die op papier bedenken. Organogrammen en processchema’s zijn bekende voorbeelden. Maar zit de organisatie in de dagelijkse praktijk wel precies zo in elkaar als we van tevoren bedachten? Nee: er is ook nog zoiets als het informele netwerk, waarin mensen met elkaar samenwerken, kennis delen en waarde ontwikkelen. Beide netwerken zijn in feite twee kanten van dezelfde medaille en vormen samen de organisatie.

De kracht van het informele netwerk
In het informele netwerk ligt om een aantal redenen een enorme kracht verscholen. Ten eerste kan alleen een analyse ervan al waardevolle inzichten over een organisatie aan het licht brengen, die tot dan toe verborgen bleven. “Hoe wordt er in de praktijk samengewerkt? Hoe stroomt kennis binnen en tussen afdelingen? Welke valkuilen en kansen zijn van invloed op het presteren van de organisatie?”.

Op basis van de inzichten die het informele netwerk biedt, kan een organisatie zich op velerlei manieren ontwikkelen. Het scala aan mogelijkheden is enorm breed. Denk bijvoorbeeld aan het maximaliseren van prestatie: “hoe kan er efficiënter en effectiever binnen en tussen (geografisch gespreide) teams worden samengewerkt?”. Of aan innovatie: “hoe kan ons leervermogen groeien?”. Duurzaamheid: “Hoe kunnen we op tijd op veranderingen inspelen?”. Leiderschap: “Hoe ontwikkelen we de rol en invloed van leiderschap in onze organisatie?”.  Cultuur: “Hoe kunnen we onze cultuur doelgericht stimuleren?”. Zo maar een greep uit de potentie van het informele netwerk…

De missie van Andarr
Andarr wil de partner zijn die uw organisatie adviseert en begeleidt bij organisatieontwikkeling op basis van het informele netwerk. In samenwerking met de Universiteit Utrecht heeft Andarr een gevalideerde methode ontwikkeld, waarmee een informeel organisatienetwerk kan worden geanalyseerd en ontwikkeld.

Het netwerk wordt tastbaar gemaakt door het te visualiseren.  Vaak gebeurt dat door het uitvoeren van een eenvoudige survey. Daarna wordt het netwerk geanalyseerd. Dat gebeurt op basis van ongeveer 200 indicatoren, die uit het netwerk kunnen worden gedestilleerd. De samenwerking met de Universiteit Utrecht waarborgt dat een analyse naar wetenschappelijke juistheid wordt uitgevoerd en correct wordt geïnterpreteerd.

Vervolgens worden de resultaten van de visualisatie en analyse als vertrekpunt gebruikt om een diagnose te stellen van het informele netwerk. Dat doen we samen. Een interpretatie heeft immers wel waarde, maar pas betekenis als die is gekoppeld aan het ontwikkelingsvraagstuk van uw organisatie.

Als eenmaal een diagnose is gesteld, kan een ontwikkelplan worden opgesteld. Daarin adviseert en ondersteunt Andarr het projectmatig implementeren van interventies, die het informele netwerk ontwikkelen tot een gewenste situatie. Uiteraard wordt dat traject goed geborgd en dat kan eenvoudigweg door het opnieuw visualiseren en analyseren van het netwerk: de eerste analyse dient dan als 0-meting. Zodoende kunnen we meetbaar met elkaar concluderen dat gewenste doelstellingen worden gehaald.

Laat u verder informeren
Wilt u meer weten over deze vernieuwende vorm van organisatieontwikkeling of bent u gewoon nieuwsgierig naar de kracht van uw informele netwerk? Neem vrijblijvend contact op met Jurriaan van Reijsen, 030-6086188, jvreijsen@andarr.nl.

Door: Jurriaan van Reijsen, Andarr Consultant

Op 22 april vond het voorjaarscongres van ITSMF plaats in de Reehorst in Ede. Dit evenement gaat in op best practices in het ITSM-vakgebied. Het thema van dit jaar was Beyond Itil, Beyond Control. Het programma bood de gehele dag de keuze uit de volgende onderwerpen: IT Governance & Control, Functioneel Beheer & Demand Management en IT Service Management beyond ITIL. Andarr consultant Nadine Fruin heeft hier een presentatie verzorgt met als thema: “De mens als kritische succesfactor bij verandertrajecten”. U kunt de presentatie hier downloaden. Wilt u nader met ons kennis maken, neem dan met ons op.

Door Remco Meisner, Andarr Consultant

Het was een heidens karwei. Stad en land zijn afgereisd. Maar uiteindelijk is er een zeer bevredigend resultaat: De Prijs.

Ongeveer een half jaar geleden werd door het bestuur besloten dat het MINCE model for organizational maturity ook een jaarlijkse prijs uit zou gaan reiken. De winnaar diende zich een jaar lang te onderscheiden in de wijze waarop wordt bijgedragen aan de ontwikkeling en de toepassingsmogelijkheden van het model.
Nu is zo’n voornemen natuurlijk snel geformuleerd. In het overleg met het bestuur worden daaraan slechts een tiental minuten verbonden. De feitelijke uitvoering ligt elders.

Maar pas daarná begint het hele feest werkelijk. Allerlei vragen komen plots als onkruid uit de grond tevoorschijn: Aan wie geven we ‘m? Op basis waarvan bepalen we dat? Hoe ziet die prijs er feitelijk uit? Wat kan eraan besteed worden? Is het wel ethisch voor een non-profit organisatie geld uit te geven aan zo’n prijs, terwijl er ook nog zoveel andere dingen gedaan moeten worden? De afgelopen maanden kenmerkten zich voor ondergetekende in dit verband niet echt als “rustgevend”, zal ik maar zeggen. Inmiddels is gewikt en gewogen. Besloten werd dat het toekennen van zo’n prijs als stimulans voor de toepassing van het MINCE model een goede zaak is. Er werd budget gereserveerd. Iemand bleek bereid en capabel het object te produceren. (Een prijs van enig gewicht dient nu eenmaal in de vorm van een niet-alledaags object te zijn neergelegd.) Er diende zich een prachtige gelegenheid aan waarmee de uitreiking kan worden gecombineerd. Zelfs de winnaar werd recentelijk vastgesteld!

De prijs is gebaseerd op het MINCE logo. Het ontwerp is van de hand van Nico Bodewes, goudsmid en overigens de beroemdste saxofoonreparateur van het continent. Mensen komen van heinde en verre met hun defecte muziekinstrumenten naar hem toe. Hij woont middenin Amsterdam. Je kunt er binnenlopen en zomaar Candy Dulfer tegenkomen, of Juri Honing. Hij onderhoudt reeds decennialang ook mijn eigen tenorsax. Maar bovenal is hij een bescheiden en vriendelijk mens. Met als gevolg dat het kostbare handwerk, nodig om deze MINCE prijs uiteindelijk waarachtig uit het ruwe basismateriaal te produceren eigenlijk vrijwel volledig uit louter liefhebberij is uitgevoerd. Een bevriende goudsmid werd ook nog door Nico ingeschakeld, omdat het samenvoegen van de messing onderdelen waaruit de prijs is opgebouwd toch lastiger bleek dan hij had vermoed. Dat kwam gelukkig goed.

Het messing waaruit de onderdelen zijn gemaakt bleek, nadat het met een roestvrijstalen vijzel uit een matrijs was geslagen, voorzien van talloze krasjes. Welaan, niet getreurd. Nico schuurde het urenlang. Daarmee verkreeg hij geschuurde krasjes. Niet mooi. Nico polijstte het vervolgens urenlang, in een poging het resultaat te verbeteren. Daarmee verkreeg hij geschuurde en gepolijste krasjes. Nico werd er horendol van. Vervolgens gooide hij er uit wanhoop een bijtend goedje overheen. Gelukkig werd het daar mooi strak en glad van. Nico ook bijna. Maar er was goddank een kraan in de buurt.

Het resulterende messing logo monteren op een stevige voet werd het volgende probleem. Dat lijkt heel eenvoudig, maar geloof me: Dat is het niet.
Uiteindelijk vond ik in Piet Honcoop een vakman die de meest bizarre objecten uit kunststof weet te produceren. Dat doet hij vooral door gebruik te maken van de typische eigenschappen van dat materiaal: Oplossen in bepaalde stoffen, makkelijk buigbaar wanneer het op een bepaalde manier verwarmd wordt, inkepingen maken wanneer het materiaal geen verhitting verdraagt (waardoor het ‘koud’ vervormd kan worden) etcetera. Hij produceerde een prima standaard van een restje glanzend kunststof.

Nu was het nog zaak op die standaard ook de naam van de winnaar, de datum van de uitreiking en de betekenis van de prijs te vermelden. Stelt niks voor, zult u zeggen. Was het maar waar! Wanneer je op een plaatje kunststof tekst wilt aanbrengen, ben je overgeleverd aan partijen die je aanbevelen er een sticker op te plakken (dat gebeurde meermalen, met droge ogen!) of bedrijven die kunststof letters produceren (die individueel tweemaal de afmeting hebben van deze prijs) en van grafici die met heidense afstrijkletters willen werken (die na een paar aanrakingen helemaal uiteenvallen).
Gelukkig vond ik een ondernemer, Emile Zomer, die de tekst in de MINCE prijs aan wilde brengen met behulp van geavanceerde lasertechniek. En dat lukte hem wonderwel.
Jammergenoeg moest de standaard nog wel een keertje opnieuw gemaakt worden, toen het bij de eerste poging verkeerd ging (kwestie van afstellen van zo’n laser…!), maar uiteindelijk staat het er glashelder en haarscherp op!

Nu krijgen we te maken met de gelegenheid waarbij de feitelijke uitreiking van deze prijs is voorzien…
Hopelijk ondervinden we daarmee wat minder tegenslag. Na zoveel avonturen moet het toch op een zekere dag genoeg zijn!

Door: Nathalie Neesen, Andarr Consultant

Afgelopen donderdag was het weer erg gezellig bij Andarr op de Emmalaan. De eerste kennissessie, met als onderwerp“Professionalisering van Projectmanagement”, werd er namelijk gehouden. De organisator had in zijn uitnodiging het volgende aangegeven: “Deze sessie wil je niet missen!” En gelijk had hij. Er was een enorme opkomst, niet alleen van de projectmanagers, maar ook van de sales en hr-collega’s. Iedereen was blijkbaar erg nieuwsgierig geworden en wilde wat meepikken uit deze sessie. 

Bolletjesmodel
Na heerlijk te hebben gegeten van de overvloedige spare-ribs was het tijd om aan de slag te gaan. Het was de eerste kennissessie van het nieuwe jaar, het jaar-programma was nog niet bepaald, dus iedereen wachtte vol spanning op het mogelijke onderwerp. En dat was: ”Het bolletjes model van Projectmanagement”. Het bolletjes-model van Projectmanagement?? Nog nooit van gehoord!

Een Andarr collega was zo inspiratievol en creatief geweest een eigen model te ontwikkelen waarbij alle mogelijke aspecten van Projectmanagement aan bod kwamen:
- Projectmanagement Support: welke tools en/of methodieken kun je gebruiken?
- Ik als projectleider: welke vaardigheden en competenties kun je beter ontplooien en benutten?
- Mijn projecten: hoe schrijf je goede projecttestimonial?
- Nieuwe klus: hoe bereid je jezelf het best voor op een nieuwe klus/project?
- Klanten: hoe krijg je de klantomgeving snel onder de knie?
- Projectfasen: welke fasen moet een project doorlopen met de beste kans op slagen?
- Rondom een project: hoe ga je om met oa. controles, rapportages en/of veranderingen?
- Speciale projecten: Hoe ga je om met oa. een systeem-, infrastructuur project?

Nog nooit had ik Projectmanagement vanuit zoveel verschillende oogpunten bekeken. Het was hartstikke leerzaam en razend interessant.

Jaar-kalender
Tijdens de sessie kreeg iedereen de kans om aan te geven over welke onderwerpen hij of zij meer wil leren en/of aan welke onderwerpen hijzelf een invulling wil gaan geven tijdens een sessie. Op basis van deze informatie zal de Projectmanagement jaar-kalender voor het komende jaar opgesteld worden.

Geen sessie missen!
Ik weet zeker dat het weer boeiende en leerzame kennissessies zullen worden en dat Projectmanagement binnen Andarr over een aantal maanden zeker geprofessionaliseerd zal zijn. Ik heb nu al zin in een aantal onderwerpen en ik weet nu al zeker dat ik geen enkele sessie wil missen!!