Spanning voor ontspanning

De 52Blog is de corporate blog van Andarr. Het hele jaar door schrijven Andarr collega's blog's over uiteenlopende onderwerpen.

Eric-Paul van Vulpen, Projectmanager Andarr

Velen maken het geregeld mee: na een tikkie te drukke dag probeer je je te ontspannen voor de tv, achter je pc, borrelend of sportend. En toch lukt het je niet om net even dat stukje druk kwijt te raken om je écht te ontspannen. Voor velen staat het als een paal boven water, je hebt een gezonde spanning nodig om in het dagelijks leven te functioneren, dan wel vooruit te komen. Maar ja, wat is gezond?

Voor mijzelf gaat deze ‘wet’ sterk op. Vanuit het gevoel van spanning ga ik bewegen. Dat kan in heel kleine vorm zijn of juist heel zwaar. De kleinste vorm als in een prikkel de zwaarste vorm is voor mij ongemak. Ik denk dan aan voorbeelden: de honger prikkel die mij doet eten en een financiële tegenvaller die mij doet zoeken naar een oplossing. Daar ligt volgens mij de uitdaging. Zelf sturen met prikkels langs invloeden die ongemak veroorzaken is menseigen, niet te veel spanning oplopen. Een paar jaar geleden heb ik mijzelf een andere ervaring gegund.

Laten we vooropstellen dat bovenstaande een wel heel omslachtige introductie is van de ervaring die ik wil delen. Hierin zit voor mij wel de essentie.

Zoals gezegd, een paar jaar geleden heb ik een ervaring opgedaan die indruist tegen het in mijn ogen menselijk gedrag. Ongemak proberen te voorkomen, want dat levert toch alleen maar meer spanning op.
Welnu, we spreken over de zomerse periode in het jaar 2000, ik stond in mijn vrijgezellen bestaan voor de ongelofelijk lastige keuze: “Ga ik een cursus volgen die mij leert duiken onder de waterspiegel of een cursus duiken uit het vliegtuig?”

Ik heb mij uiteindelijk laten leiden door de sociale groep waar ik in verkeerde. In andere woorden, tijdens feesten en bijeenkomsten werd veelvuldig gesproken over onderwater duik ervaringen. Mijn keuze was simpel: dat doen we dus niet. Het werd duiken uit het vliegtuig.

Daar sta je dan met je goede bedoelingen, maandagochtend vroeg present. Locatie: het vliegveld Texel bij het paracentrum. Een grote groep medecursisten stellen zich voor en peilen elkanders moed. Ja, op papier leek het wel heel gaaf en niet geheel onbelangrijk: vooral stoer! Maar daadwerkelijk in de hangar naast het vliegtuig staan in je overall met plastic helm en 10 kilo paragear op je rug is toch een ander gevoel. De begeleiding vindt het echt leuk, of ze nou om of met je lachen wordt op geen enkel moment duidelijk. Het zal wel te maken hebben met een ongekende en vooral onbekende vorm van spanning. Je merkt echt wat spanning met je kan doen. Ja 3x naar de wc gaan in een half uur lijkt doorgaans wat overdreven. Nu niet! Wat kan er nog erger zijn dan het van spanning in je broek doen…?

Uiteindelijk maak je dan die eerste sprong en ja het is echt geweldig! De spanning is overgegaan naar adrenaline en heeft daarbij veel van die fijne stofjes in je hersenen bevrijdt. Resulterend in een euforisch gevoel van enkele uren en een glimlach voor de rest van de dag. Wanneer dit uitgewerkt is realiseer je je pas wat spanning met je doet. De energie die je eerst enigszins blokkeert, maar meer dan volledig explodeert wanneer je het moment achter de rug hebt. Ontlading. Dat wil je vaker meemaken. In mijn ogen vergroot je de bandbreedte, de spanning is er nog steeds bij de volgende sprong, maar veel minder aanwezig. Het moment van euforie ook, maar minder intensief.

Behalve de opmerking dat deze ervaring echt tot verslaving kan leiden, bij angst voor verslaving adviseer ik niet deze kant op te gaan, geeft het een enorme rust. Rust in de zin van het leren kennen van jezelf. Je weet nu op een ‘redelijk’ gecontroleerde manier serieuze spanning op te bouwen. Het geeft een stuk vertrouwen dat je nu weet hoe je om gaat met bovenmatige spanning en de keuze hebt om hier wat mee te doen of er juist voor te kiezen voorzorgsmaatregelen te nemen.

Wat mij wel opvalt is dat de categorie mensen die soortgelijke ervaringen hebben opgezocht meestal doorgaan naar een volgende uitdaging. Verslaafd zullen we dan maar zeggen.

Deze ervaring helpt mij om zo nu en dan bewust het teveel aan spanning in het dagelijks leven te kunnen relativeren. En ja ook ik wil weer de lucht in…